وبلاگ شخصی رضا غلامی فارسانی

صبر کن سهرابگفته بودی قایقی خواهم ساختقایقت جا دارد؟من هم از همهمه ی اهل زمین دلگیرم...آری تو راست میگویی:آسمان مال من استپنجره, فکر, هوا, عشق, زمین مال من استاما سهراب تو قضاوت کن!!! بر دل سنگ زمین جای من است؟من نمیدانم که چرا این مردم، دانه های دلشان پیدا نیست...کجایی سهراب؟آب را گل کردند چشم ها را بستند و چه با دل کردند... وای سهراب کجایی آخر؟ زخم ها بر دل عاشق کردند، خون به چشمان شقایق کردند... تو کجایی سهراب؟که همین نزدیکی عشق را دار زدند،همه جا سایه ی دیوار زدند...کجایی...

xa0 xa0گله دارم سهراب خانه دوست فرو ریخت سرم xa0مانده ام عشق کجا مدفون شد ؟ xa0به چه جرمی غزلم را خواندن ؟ xa0به چه حقی همه را سوزاندن ؟ xa0گله دارم سهراب xa0دل من سخت گرفته ست بگو : xa0هوس آدم ها تا کجا قلب مرا می کوبد ؟ xa0تا کجا باید رفت تا ز چشمهای سیاه مخفی شد ؟ xa0دوست دارم بروم .... xa0اینهمه خاطره را از دل من بردارید ! xa0عشق را جای خودش بگذارید xa0بگذارید به این خوش باشم xa0به قول سهراب : xa0" پشت دریا ها شهریست که در آن هیچکسی تنها نیست " xa0" عشق بازیچه ی آدم ها نیست "xa0 xa0" زندگی ...

...

یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه ی لیلا نشست عشق آنشب مست مستش کرده بود فارغ از جام الستش کرده بود سجده ای زد بر لب درگاه او پر ز لیلا شد دل پر درد او گفت یارب از چه خوارم کرده ای؟ بر صلیب عشق دارم کرده ای؟ جام لیلا را بدستم داده ای؟ وندر این بازی شکستم داده ای؟ نیشتر عشقش به جانم می زنی؟ دردم از لیلاست آنم می زنی؟ خسته ام زین عشق،دل خونم نکن من که مجنونم،تو مجنونم نکن...